Φύγε...
Τους είδα να στέκονται μπροστά στα μικρόφωνα εχθές πρώτη μέρα του μέτρου της «εφεδρίας»... Κλάμα, ανασφάλεια, αγωνία...αλλά πιο πολύ απ΄ όλα...υποκρισία! «Δουλεύω 38 χρόνια και τώρα με πετάνε στο δρόμο. Πώς θα πληρώσω το στεγαστικό μου 800 ευρώ, σπουδάζω το ένα μου παιδί και το άλλο με τρια πτυχία και 3 ξένες γλώσσες δουλεύει σε πιτσαρία...» Δουλεύεις 38 χρόνια χωρίς διακοπή με υψηλό μισθό και τώρα θα μειωθεί για 2 χρόνια μέχρι να βγεις στη σύνταξη. Μας δουλεύεις; Δουλεύω στον ιδιωτικό τομέα, μέσα σε 20 χρόνια έχω αλλάξει 6 φορές αντικείμενο εργασίας για να επιβιώσω κι αν αύριο μείνω από δουλειά το μόνο που θα πάρω είναι ένα φιλοδώρημα για 6 μήνες!!! Και μετά τίποτα, κανείς δεν θα γυρίσει να με κοιτάξει αν ζω ή πέθανα. Πληρώνεις στεγαστικό 800 ευρώ. Δηλαδή έναν ολόκληρο μισθό...μα, καλά πόσα παίρνεις !; Σπουδάζεις ένα παιδί σήμερα και έχεις ήδη σπουδάσει ένα ακόμη (ενώ πλήρωνες το στεγαστικό ε;) με 3 πτυχία και 3 ξένες γλώσσες. Ξέρω, ξέρω... ...